|
Buğdayın Unu
Buğday
Unu ;Yabancı
maddelerden temizlenmiş ve tavlanmış buğdayların (TS
2974) tekniğine uygun olarak öğütülmesiyle elde edilen
üründür.Buğday kalitesi ile öğütüldüğü unun kalitesi
arasında sıkı bir ilişki vardır.Bu nedenle un miktarının
saptanması için buğdayın kalitesinin bilinmesi gerekir.

Dünyada
yetişen 14 buğday türünden sadece 3 tanesinin ekonomik
önemi vardır.Bu türler ,
-
Tr. Aestivum Ekmeklik Buğdaylar
-
Tr. Compactum Bisküvilik Topbaş Buğdaylar
-
Tr. Durum Makarnalık Buğdaylar
Bunlardan en çok yetiştirileni ve Ekmek yapımında
kullanılanı Tr. Aestivum adı verilen ekmeklik
buğdaydır.En önemli özelliği , bu türe ait buğday
unlarının ekmek yapımında beklenen kimyasal ve fiziksel
gelişimleri sağlıyor olmasıdır.Tane sertliği ve protein
miktarları tür içinde geniş bir şekilde
değişmektedir.İklim ve toprak şartları ekmeklik
buğdayların kalitesi üzerine önemli etki yapmaktadır.
Buğday
Ununun Bileşenleri ;
Buğday ununa bakıldığı zaman beyaz ve homojen bir yapı
içerdiği kanaatine varılır.Aslında buğday unu çok sayıda
bileşenden meydana gelmekte ve her bileşeninde unun
ekmeklik vasfı üzerine etkisi bulunmaktadır.Her buğday
unu diğerine göre farklılık gösterebilmektedir.Buğdayın
en büyük bileşeni nişastadır.Kuru ve toz yapıda olmasına
karşın buğday ununun su oranı oldukça yüksektir.Buğday
ununun protein kısmı bir çok farklı özelliklerdeki
proteinlerden meydana gelmektedir.Buğday ununun ekmeklik
özelliğindeki değişiklikler daha çok proteinin miktar ve
kalitesindeki farklılıklardan kaynaklanmaktadır.Buğday
unu proteinlerinin büyük bir bölümü hamurda gluten (öz)
oluşturma özelliğine sahiptir.Diğer kısmı ise hamurda
sıvı hale geçmektedir.Teknik açıdan sadece gluten
oluşturan proteinler önemlidir ve bunların özellikleri
ile etkileri şöyle sıralanabilir.
Gluteni
oluşturan özellikler;
-
Suda erimezler ,
-
Şişme özelliği vardır ,
-
Şiştikleri zaman birbirlerine bağlanırlar ,
-
Şiştikleri zaman elastikleşirler ,
-
Şiştikleri zaman gaz tutabilirler ,
-
Isıtıldıklarında yapı değiştirip sertleşirler ,
-
Glutenin ekmek üretimi üzerine etkileri ;
-
Hamur yoğurma aşamasında ağırlığının iki katı su emer ,
-
Hamura elastik bir yapı kazandırır
-
Fermantasyon gazlarını hamur içersinde tutarak hamurun hafif ve
gözenekli bir yapı kazanmasını temin eder ,
-
Pişme esnasında ekmeğin esas yapısını oluşturur.
-
Ekmekteki Nişasta (KH'ların) özellikleri ;
-
Buğday Nişastası soğuk suda erimez ,
-
Nişasta 60oC - 88oC arasında jelleşerek bünyesine suyu bağlar.
-
Kuru nişasta sıcakta parçalanabilir ,
-
Ekmekteki Nişastanın ekmek yapımına etkileri ;
-
Nişasta hamurda katı durumda bulunur ,
-
Nişasta suyun hamur yüzeyinde birikmesine neden olur ,
-
Parçalanma ürünleri şekerlerdir ve bu şekerler fermantasyon ve
ekmeğin rengi için önemlidir.
-
Pişirme esnasında ekmek yüzeyinde dextirinler meydana gelir.Isı ile
önce sarımsı daha sonra da kahverengi bir renk
kazanır.Yoğunlaşan buharlar ve fırına buhar
verilmesi sonucu bu dextrinler parlak bir görüntü
kazanır.
Buğday
tanesinin dış kısmı , insan sindirim sistemi tarafından
kullanılmayan maddeler ihtiva eder ve bunlar selüloz ve
pentozan olarak adlandırılırlar.selüloz ve pentozanların
ekmek üretim prosesi açısından önemli olan aşağıdaki
özellikleri vardır.
-
Selüloz ve pentozan büyük miktarda su emerek şişerler
Hamur yoğurma aşamasında büyük oranda su
emerler.Bundan dolayı esmer renkli unlar daha fazla
su kaldırırlar.
-
Su emme aşamasında pentozanlar jel oluştururlar.
Fazla oranda buğday kepeği ihtiva eden unlar ile
yapılan hamurlar yapışkan ve rutubetli olup
uzamaları azdır.Bunun sonucu olarak hamurların
fermantasyon toleransı ve gaz tutma kabiliyeti
azalır , ekmekler daha küçük hacimli olur.
Toz ve kuru görünümüne rağmen buğday unu önemli
sayılabilecek miktarda rutubet içerir.Ancak bu
rutubet miktarı çok olursa aşağıda belirtilen
istenmeyen durumlar oluşur.
-
Unda topaklanmalar oluşur
Bu topakların giderilmesi için gerekli eleme işlemi
zaman ve bir miktarda un kaybına neden olur.
Kısa sürede küflenme görülür
Un ve ekmeklerde küf kokusu hissedilir.
-
Unun haşeratlanmasına neden olur
Unun haşerelerden ayıklanması ek maliyetler
oluşturur.
-
Unun kendi enzimleri tarafından parçalanmasına neden olur
Unda
eriyebilir şeker miktarı yükselmeye başlar.Bu işlemin
aşırı olması durumunda hamurun fermantasyon toleransı ve
gaz tutma kabiliyeti azalarak ekmek kalitesini olumsuz
yönde etkiler.
Diğer
taraftan rutubetli una ödenen paranın bir bölümüde su
için verilmiş olur.
Buğday
unu % 1 - 2 oranında yağ içerir.Esmer renkli unlar beyaz
renkli unlardan daha fazla yağ içerirler.Yağların gluten
elestikiyeti üzerine olumlu etkileri vardır.Bu nedenle
buğdaydaki yağın ekmek kelitesine olumlu etkisi vardır.
Buğday
unu yakıldığı zaman geriye yanmayan ve mineral adı
verilen bir kısım kalır.Esmer renkli unlardaki mineral
madde miktarı beyaz unlara göre daha fazladır.Bu oranın
yüksek olması arzu edilen bir özellik değildir.
Buğday unundaki nişastayı dextrin , malt şekeri ve
dextroza amilaz enzimi parçalar.Malt şekerini dextroza
maltaz enzimi parçalar.Amilaz ve maltaz enzimleri
unundepolanması esnasında fazla etkili değillerdir.Ilık
ve su içeren hamurda nişastayı şekerlere parçalayarak
mayanın fermantasyonu için gerekli maddeleri
hazırlarlar.Fermente olmamış şekerler ise ekmek
kabuğunun rengini etkiler.Un proteinlerini proteaz
enzimi parçalar ve gluteni zayıflatmış olurlar.Kaliteli
unların gluteni belli miktardaki proteaz enzimi
faliyetinden etkilenmezler.Ancak zayıf unların
elastikiyeti olumsuz yönde etkilenir ve gazları
tutamazlar.Ekmekler küçük hacimli ve iri gözenekli
olurlar.
Buğday
Ununun Nitelikleri : Ekmek kalitesini doğrudan
etkilemesi açısından un niteliklerinin bazıları
şöyledir.
Un
Parçacıklarının Büyüklüğü ; Normal olarak un parçacıklarının büyüklüğü1 - 150 mikron
arasında değişir.Un zerreciklerinin boyutları küçüldükçe
, yüzeyin büyümesi sebebi ile unun su kaldırması
artmakta ve hamur yağurma süresi kısalmaktadır.Bir unda
parçacıkların % 50 den fazlasının 75 mikrondan büyük
olması ekmekçilik niteliği bakımından uygun olduğunu
gösterir.Zira çok ince unlarla yapılan hamur kendisini
kısa sürede salar , yoğurma ve fermantasyon toleransı
kısa ve gaz tutma yeteneği azdır.İri parçacık yüksek
olan unlarda ise yoğurma süresi artar , fermantasyon
süresi uzar , hamur sert ve zor kabatan bir yapıda olur
, ekmek hacmi küçüktür.
Zedelenmiş Nişasta Miktarı ;
Öğütme sırasında undaki nişasta taneciklerinin
karşılaştıkları basınç sebebi ile
zedelenmeleridir.Normal olarak ekmeklik unlarda
değirmende öğütme sırasında yaklaşık % 4 oranında
nişasta zedelenmesi meydana gelir.Zedelenmiş nişasta
miktarı arttıkça amilaz enzimlerinin çalışma süresi uzar
, fermantasyon süresi kısalır , hamurun makinalarda
işleme kabiliyeti azalır, ekmek içi yapışkan
olur.Zedelenmiş nişasta miktarının az olduğu unlarda ise
amilaz çalışması kısa sürede durur.Özellikle son
fermantasyon safhasında hamur kabarmaz , ekmek hacmi
küçük ve basık olur.
Kül
Miktarı ;Undaki
madeni maddelere kül adı verilir.Undaki kül miktarı o
unda saf un külü ile karışan kepek tozu toplamıdır.Bu
değer saf una karışan kepek tozu oranını belirtmesi
sebebi ile önemli bir ölçüdür.Aynı zamanda bir unun
randımanı veya % un veriminin belirlenmesinde hemen her
ülkede kabul edilen bir kriter olup unların
sınflandırılmasında kullanılmaktadır.
Protein
Miktarı ve Kalitesi ;
Unların ekmeklik kalitesini belirlenmesinde kullanılan
en önemli nitelikler protein miktarı ve
kalitesidir.Protein miktarının fazla olmasından çok
niteliğinin ekmek yapımına uygun olması
önemlidir.Buğdaydaki proteinlerden gliadin ve glutenin
hamurda oluşturduğuöz adını verdiğimiz gluten maddesi ,
hamurun iskeletini teşkil eder ve mayalar tarafından
oluşturulan gazı tutarak hamurun kabarmasını ve ekmeğin
meydana gelmesini sağlar.Protein miktarı aynı olan
unların hamur ve ekmek nitelikleri farklı
olabilmektedir.Ekmek kalitesi üzerinde gluteni oluşturan
basit proteinlerden glutenin fiziki özelliğinin
gliadininkinden daha etkili olduğu belirlenmiştir.
Diastatik Aktivite ;
Unlarda öz proteinlerinin nicelikleri ve nitelikleri
yanında hamur fermantasyonu için gerekli şekeri
oluşturan amilaz enzimlerinin aktivitesi ekmek
kalitesine önemli etki yapar.Düşük veya çok yüksek
amilaz enzim aktivitesi olan unlardan yapılan ekmeklerde
kusurlar ortaya çıkar.Özellikle öz kalitesi orta veya
düşük unlar ile yapılan ekmeklerde enzim yetersizliğinin
etkisi daha belirgindir.Zira iyi bir ekmek elde
edebilmek için önce yüksek hamurda yeterince gaz
oluşturabilmeli ve bu gaz en yüksek düzeyde hamurda
tutulabilmelidir.Ekmek yapımında amilazların etkisi
yoğurma , fermantasyon ve pişirme işlemleri sırasında
önemli olarak devam eder. Enzim miktarı yetersiz
olduğunda karbondioksit gazı oluşumu artar kabuk rengi
istenilen seviyede , ekmek içi gözenek yapısı iyi
olur.Hamurun gaz tutma kapasitesi ve ekmek hacmi
artar.Fazla enzim aktivitesi ise ekmek içinin yapışkan ,
gözeneklerinin çok küçük olmasına ve düşük ekmek hacmine
sebeb olmaktadır.
Su
Kaldırma ;
Bir undan belirli kosistenste hamur elde etmek için una
katılan su miktarına o unun % su kaldırması denir.Her
çeşit ekmek yapımında çok önemli bir faktördür.ekonomik
açıdan fırıncılar unun fazla su kaldırmasını arzu
eder.Unun su kaldırması üzerine en çok protein miktarı
etkilidir.Un proteininin gluten kısmının su kaldırma
yeteneği sabit olup , kuru gluten kısmının 2,8
katıdır.Zedelenmemiş sağlam nişastanın su kaldırma
yeteneği normal hamur sıcaklığında 27 oC de sabit olup
nişasta ağırlığının % 35'i kadardır.Un parçacıklarının
büyüklüğü ile su kaldırma arasında bir ilişkinin
bulunmadığı bilinmektedir.Eğer zedelenmiş nişasta
miktarını artırmadan un zerreleri küçültülürse su
kaldırma miktarı değişmemektedir.Genel olarak protein
miktarı fazla ve gluten kalitesi iyi olan unların daha
fazla absorbe ettiği kabul edilmektedir.Su kaldırma % 2
oranında değiştirilen hamurdan elde edilen ekmek hacmi ,
gözenek durumu ve ekemek içi yapısında bir farklılık
olmadığı belirtilmektedir.
|